De Haarlemse METALscene

Ja, ja beste lezertjes vanaf nu gaat het in dit stuk over `metal meuk`. Een term zoals de metal genre afgelopen maandag tijdens de eerste editie van Patro university meerdere keren publiekelijk werd benoemd. Wellicht heeft Metal nog enigzins last van een soort van stigma. Later in dit stuk meer hierover.

Voordat ik jullie inzicht wil geven in ons genre met ook argumenten waarom we onze eigen Haarlemse metalbands een stukkie serieuzer zouden moeten nemen. Een korte introductie.

Ik ben John Ruiter, ik ben 45 jaar, sinds begin jaren 90 actief in en met de Nederlandse Metalscene. Net als velen als muzikant begonnen. In de jaren 90 was ik als manager/booker betrokken bij de band Evisceration (traditional symfonische
metalband uit Noord Holland), was ik zanger/toetsenist/componist en manager/booker bij Horizon. En (zeg ik niet vaak) heb ik de band After Forever ontdekt, deze band naar hun eerste platenmaatschappij bemiddeld en anderhalf jaar als hun tourmanager mogen werken. Een unieke periode want deze band kreeg oprecht de wind onder de zeilen tijdens deze 18 maanden. Mijn startpunt met AF bestond uit café optredens in kleine Noord Limburgse jongencentra, tot een support van HIM in Paradiso, een eigen spot op Lowlands tot en met een Europese tournee met Nightwish. Vanuit tour management perspectief heb ik deze act van heel klein naar heel groot in een periode van 18 maanden mogen meemaken.

Ik ben uiteindelijk gestopt omdat het kunnen betalen van huur een belangrijker argument werd. Tegenwoordig organiseer ik 2 a 3 keer per jaar (al 13 edities) de Heavy uit Haarlem avonden in de kleine zaal van het Patronaat waar ik lokaal/regionaal metal talent de gelegenheid geef om eens uit het café circuit te stappen. Naast de Heavy uit Haarlem avonden spendeer ik veel tijd aan mijn band 3rd Machine waarmee ik vooral optreed buiten Haarlem (door heel Nederland).

Op de een of andere manier merk ik dat er onder veel muzikanten een vooroordeel bestaat richting de metal. Men lijkt de metal nog steeds te zien als alleen maar herrie maken, snel spelen, brullen en het niet kennen van het woord nuance.
Nu ben ik op dit onderwerp zeker niet aan te duiden als objectief, maar dit vooroordeel begrijp ik dus echt niet. Als je een beetje logisch nadenkt weet je dat elke muziekstijl zich ontwikkeld en om de 4 a 5 jaar een nieuwe aanwas krijgt. Metal in de 21e eeuw bestaat niet meer alleen uit ongewassen, langharig, vol met patches spijkerjas dragende Slayooohr  schreeuwende boeren. Net zo min als dat EDM alleen maar beluisterd wordt door gabbers.

Muziek ontwikkeld zich in alle genres, er ontstaan crossovers, er is ontwikkeling. Elke jonge muzikant gebruikt de instrumenten en inspiratie die hij/zij voor handen heeft. Dat heet progressie, daarom raakt het me altijd als er in stigma’s gesproken wordt over de metalscene. Alsof wij onszelf niet ontwikkelen en continu her-uitvinden.

De metal is divers, heeft goeie en slechte muzikanten, populaire en impopulaire stromingen. Net als bij alle overige muziekgenres. De luisteraars en liefhebbers bestaan overigens ook nog eens uit alle lagen van de bevolking en het aantal dames dat naar concerten gaat en op het podium staat is in rap tempo aan het toenemen.

Dan nu Haarlem: er is volgens mij een kloof tussen de Haarlemse metalbands en de Haarlemse Popscene (HPC). Ik vrees dat de oorzaak hieraan vooral ligt aan onbegrip. De Haarlemse metal muzikanten (en dat zijn er nogal wat) kunnen zich naar ik hoor niet vereenzelfigen met de HPC. Het is een te ver van mijn bedshow voor de meeste metalmuzikanten. Op zich jammer, aan de andere kant levert dit onbegrip vanuit mijn perspectief wel een interessant gegeven op. Omdat de gemiddelde Haarlemse metalband gewend is om het zonder hulp of zonder support van wie dan ook te moeten doen, zijn er op dit moment interessante ontwikkelingen gaande. Het ondernemerschap onder de metalbands in Haarlem is toegenomen. De Haarlemse metalscene is actiever en succesvoller dan menig geen denkt.

Hierbij dan ook de rode draad van dit artikel, hoe staat de Haarlemse metalscene ervoor. Hieronder ter illustratie een aantal Haarlemse metalbands met recente wapenfeiten:

ECOCIDE
Een viertal jongens allen rond de 20 jaar, die er bewust voor kiezen traditional deathmetal te spelen. Jongens die een muziekgenre hebben omarmd die op z’n populairst was eind jaren 80/ begin jaren 90, nog voor hun geboorte zeg maar. Deze jongens hebben qua optredens en houding altijd de `dood of de gladiolen’
mentaliteit gekoesterd. Spelen met zeer grote regelmaat in Duitsland (waar `die Hollandische welle von tradionelen Death Metal’ groot is). Stonden een aantal weken geleden nog te knallen op een van de grotere underground metalfestivals in het westen (Baroeg open air) en kun je echt vanuit het Haarlemse aanduiden als de grote metal belofte uit Haarlem. Zeker omdat de classic (back to the roots) trend ook in de metal leeft.

Ecocide

NON SHALL FALL
Hardcore band die na het uiteenvallen van Dead Unity de draad heeft opgepikt en elk jaar wel door Oost Europa aan het touren is. Juwelen voor de lokale scene, helpen andere bands waar ze kunnen en superrealistisch over hun positie en mogelijkheden. Een band die als leidraad heeft, het spelen voor fans, een dag niet gespeeld is een dag niet geleefd.

NonShallFall

STATE OF NEGATION
Een vijftal dat in 2011 de Nationale Metalbattle heeft gewonnen (soort van een landelijke Rob Acda, maar dan over 15 kernpodia verdeeld). Een band die inmiddels heel Nederland en een gedeelte van Belgie heeft gezien. Van de zomer een korte tour heeft gedaan door Tjechie, Hongarije en Duitsland en in de scene bekend staat als hoogenergiek en vernieuwend. Stijl 21e eeuw metal, snel en technisch: Metallica on speed.

state

SPARTAN
De formatie van frontman en bierkenner Jeffrey Rademakers. Hun basis concept is griekse historie (daarom de naam ook). Laatste wapenfeit was een Europese tournee met het Griekse Rotting Christ, tijdens deze tournee nagenoeg alle Europese landen aangedaan. Op dit moment bezig met hun 2e cd.

Spartan

THE NAME
Haarlem Noord: formatie van Silas (Melvin) en frontvrouw Hadassa. We hebben het hier over Female Fronted Metal. Mensen die deze term kennen zullen aanvankelijk denken aan bands als Epica, After Forever, Delain waar sopranen normaliter een spervuur aan hoge noten het publiek in schieten. Gelukkig kiest The Name ervoor meer inspiratie uit de rock te halen dan uit SopraMetal (term die ik vanaf nu ga hanteren). Hun 2e cd ‘Unchained’ die eind vorig jaar uitkwam heeft ze internationaal lovende recensies opgeleverd daarom ter promotie een Europese tournee (supporting Tarja) gedaan in zalen ter groote van de HMH door heel Europa.

The Name

Als ik dan toch een deel van de Haarlemse Metalscene mag voorstellen.. 😉

3RD MACHINE
Mijn eigen band waarmee ik met enorm veel plezier al bijna 10 jaar over heel Nederland speel. We maken progressive metal met industrial en heavy metal invloeden en zijn na 1 demo en 2 EP’s bezig met onze debuut CD die we op 11 april 2015 gaan presenteren in het Patronaat.

banner_patro-2015

Uiteraard vergeet ik zeker nog zeker zo’n 5 a 6  metalbands die hun roots in Haarlem kennen, daarnaast ook niet benoemd; een groot aantal muzikanten uit Haarlem die elders furore maken, maar de Haarlemse roots nog steeds hoog hebben zitten.

Mijn doel met dit schrijven was om meer inzicht te geven over de status van de Haarlemse Metalscene, tevens een beeld te scheppen dat onze scene verder is dan menig geen zou denken. Uiteraard hebben we het over een genre die niet zo snel is terug te luisteren op 3FM. Maar vanuit ons eigen `pop`stad op Europees niveau steeds hogere ogen aan het gooien is.

Dus als jullie je de volgende keer jullie met trots willen uitspreken over die geweldige Haarlemse acts?  Onderschat de Metalscene dan niet.

John